Tozludur guzguler gorukmur zaman,
ne qeder goz islir dumandir-- duma,
sevdalar itirip sevgisin guman,
bu cenli yollarda ne axtaririq!?
Qeribe esirdir yaman bir cagdir,
Bu gunler ayrilan sol ile sagdir,
Bizim elimizde bu boyuk dagdir,
Baglanan qollarla ne axtaririq!?
Tebriz
1999
Dostaq bizde..
Biz dostaqda, dostaq bizde..
Ve ellerimiz gerceklerin bagirsaglariyla dugunlenmis!
He sevgilim—
Baxislarimiz
Hasarli meftillerin arxasindan
Ozgurlugu bekleyir..
Menimle birge,
Uzaqlari dinle...—
Erdebil dostagi
2003
1)
Bazen mutluluk serce kusu tek,
Uzaktan sessizce izlemek gerek!
Ne kadar erken ucup giderse
Mutluluk omru bitmistir demek!
2)
Sus sakin…
Sakin anlatma,
sakin!
Bir sen bilebilirsin gozlerimdekileri…
Bir sen!
Sus neolur!
Bu gece sevgi hirsizlari
Alirda kaciri korkarim seni !
Sus ne olur…
Sus!Susta
Kimseler duymasin yakamozlarda ki
Fisiltilarimizi ay isiginda!
Biz yasak bir bakisin sonucu olduk
Ne yazik ki!
Ve kacamadik kacinilmazlardan!
Sus,
Susta savursun hayal tellerimizi
Alipta gotursun ruyalar diyarina!
Ya bir daha gecemez olursa yanimizdan bu ruzgar!
Ya yasamaz olursak…!
S… sakin!
Sakin
Duymasin kimseler nefes izlerini!
Biz artik kan tarlasinda olan
Eli kanli iki sucluyuz…
29.11.2010
Norvec
Hayat cok enteresan!
Tam diledigim bir noktada
Kendimi kayip etmek yolundamiyim
Yoksa bulmak mi,
Bilemiyorum?
Tuhaf bir duygu!
Cok tuhaf!
Sanki tabuta gomduler
Ve sadece golgelerimiz oldu bizden kalan!
Simdi ihanetler icinde cook uzaklarda
Dokunulmazlar otesinde
Hukum yemis surgun gibiyim.
Anliyormusun!?
Ihanet kokuyor gozler
Golgelerimiz gittikce kisaliyor!
Damarlarimiz da donuyor
Ve sonra eriyoruz santim-santim
Anlamiyormusun!
Burasi ihanet kokuyor diyorum!
Kisaliyor tek varligimiz!
Biz bizden oluyoruz!
Anlasana,
Burasi…
Iste hayat cok enteresan!
Cok!
Oslo
14.11.2010
Bu sefer dur diyemem sana
Kafana koymuşun bir kere çünkü.
İyi,
bana da iyi yolculuklar söylemek düşer,
Artık yolunu seçmişin çünkü!
Ama bilmen gereken bir şey daha var,
Arkana bakmadan gitmen gerekir
Bu yolun dönüşü olamaz çünkü!
Haydi toparlan!
Kendine ayıt neyin varsa al…
Off-
Beni bağışla,
bağişla beni acımasız sam,
Taş gibi yapan beni sen oldun.
Yaşamam birde sensiz sanırdın
Ama gördün kii bal gibi oldu!!
İçimden beddua etmek gelmiyor
Mutluluk dilemek istedim sana-
Baktım mutsuz sun şimdi den belli.
Artık yapacakta bir şey kalmıyor,
Sadece, yolun açık olsun diye bilirim.
Şimdi çabuk ol!,
Haydı toparlan
Ama dur !
gitmeden önce iki çift lafım olacak sana!
Bu hikâyenin biz sonuna vardık,
Ve sandığın o salak ta artık değilim
Buradan çıktığın saatten sonra
Geri dönüşün olamaz artık.
Şimdi toparlan!
Arkanca kapıyı örtmem gerekir.
Haydi…!
İstanbul
30.10.2010
İçim de öfke…
Dışım da ise,
İnsanları aldatan yalan bir gülümseme.
Aslın da
Hep susturulduk biz farkındaysan.
Kaydırıldık düz yollardan,
Ve kayıplara karıştık.
Biz, sokaklar da gözler önün de
Kuruş- kuruş sattık sadakatimizi
Evet, biz.
Biliyor musun?
Bir deprem sonrası
Korkulu geceleri sayar gibi
Saydık gözlerimiz deki dehşeti.
Gökten kayar yıldız gibi
Kaydı ayaklarımız yeryüzün den.
Ve bir birimizin
Korkuları olduk zaman-zaman.
Şimdi hayatın tam ortasın da
Çekişme deyim.
Bir yarım sen de öz oldu,
Diğer yarım da,
Sergiler de satışa koyuldu Yıllar önce.
Evet,
İçimi yakan sen oldun
Dışımı yakan da insanlar!
Ve geride kalan
Yine de bana sarılmamış yara izleri.
Üzgünüm, dargın değilim
Ama artık bunca yıldan sonra
Bana da hoşça kal düşer sevgilim!
Hoşça kal
İçim deki öfke!
Dışımda ise acı gülümseme!
Hoşça kal…
Bu benim son mektubum sana.
Kendine iyi bak!
01.05.2009
İstanbul
Hani her şey bittiği yerden başlarmış derler ya,
Aynen öyle, bittiği yerden başladı yine de
Ama bu sefer sensiz…
